Web 2.0 en user generated content hebben zo hun voordelen. Voordat je uit eten gaat even kijken welke tenten op Iens goed genoeg scoren, een review lezen op IMDB voordat je een film
Waar ging het mis. Een jaar of tien geleden introduceerden chatprogramma's (MSN, ICQ, Gtalk, Skype) één voor één een apart statusveldje waar je je mening of stemming kon delen met je vrienden. Niet lang daarna werd Twitter gelanceerd, zodat je je status de wereld in kon schieten zonder dat je vrienden hoefde te hebben. Zie je een berichtje dat je aanspreekt, dan dien je dat te retweeten, de opvolger van de kettingbrief en de "stuur dit door naar al je contacten!!!1!one" mailtjes (waarvan mijn kennissen weten dat ze me die ook niet moeten doorsturen, maar dat terzijde).
Twitter zit me op zich niet in de weg, ik doe het gewoon niet. Waar het vervelender wordt is als mensen de verschillende sociale media gaan combineren (tot asociale media), waarna ik ineens op LinkedIn terugzie dat iemand 17e is geworden op het NK Kantklossen. Terwijl ik diegene eigenlijk volgde omdat hij doorgaans zo inzichtvol blogt.
Facebook dan. De gedachte erachter is leuk; in verbinding blijven met verre kennissen en oude vrienden. Waar ik afhaak is als mensen het gaan gebruiken als vervanging voor/in aanvulling op Twitter. Dat ik ineens een foto zie van de tosti die mijn achterneefje gaat eten. En dat tante Bep zegt: "nou jongen, dat is een lekkere tosti!". Gevolgd door Ome Joop likes this. En als ik niet vaak genoeg op die pagina kijk wat mijn familie heeft gegeten krijg ik na een paar dagen een waarschuwingsmail van Facebook wat ik de afgelopen dagen allemaal heb moeten missen. Ik realiseerde mij recentelijk dat ik dat helemaal niet gemist heb. Sterker, dat ik beter af ben zonder deze overload aan unformatie.
Ja, maar je kunt dat toch uitzetten? Correct. Maar als ik alles uitzet wat me irriteert aan Facebook hou je niks meer over. Alleen dat ze bijhouden waar ik allemaal wel niet geweest ben, maar dat doen ze ook wel zonder dat ik daar een account heb. Google+ dan? Daar had ik inderdaad weinig last van. Maar dat komt voornamelijk omdat niemand daar nog gebruik van maakt, denk ik.
Een ander aspect van asociale media is dat bedrijven zich hierop moeten aanpassen. Als je vroeger een klacht had over een bedrijf dan klom je in de telefoon. Tegenwoordig klaag je via een tweet, of schrijf je je klacht op een willekeurig forum waar die keurig netjes wordt opgepakt door omgeschoolde helpdeskers die nu het internet afschuimen op zoek naar klachten; en die vervolgens ontzenuwen voor het overige publiek. Dat hadden we 10 jaar geleden niet durven dromen, dat je ergens "PTT SUCKS" op een muur schreef, en dat er dan 8 minuten later onder staat: "Bedankt voor je feedback. We doen er alles aan de dienstverlening verder te verbeteren! Met vriendelijke groet, het PTT WallCare team".
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen